Αναδημοσιεύουμε την συνέντευξη του Γιάννη Δραγασάκη στο TVXS.gr.
Αναδειχθήκατε πρώτος στη ψηφοφορία για την πρώτη Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος. Πώς ερμηνεύετε αυτήν την εξέλιξη, σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι στις δύο επόμενες θέσεις ακολουθούν οι έτεροι οικονομολόγοι Ευ.Τσακαλώτος και Γ.Μηλιός;
Ό,τι και να πω θα είναι υποκειμενικό. Πάντως δεν νομίζω ότι το αποτέλεσμα έχει να κάνει με τις επαγγελματικές ιδιότητες ή τις όποιες ειδικές γνώσεις του καθενός από εμάς. Περισσότερο το ερμηνεύω ως μια αναγνώριση για τη δουλειά που κάναμε ως τώρα αλλά και κυρίως ως ανάθεση ευθύνης. Οι σύνεδροι, με την ψήφο τους, μας ζητούν και μας δεσμεύουν ηθικά να υπηρετήσουμε τις συλλογικές αποφάσεις του Συνεδρίου και να υπερασπισθούμε την ενότητα και τη συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ.
Τι πέτυχε και τι δεν πέτυχε το ιδρυτικό συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με τους αρχικούς στόχους του;
Το βήμα έγινε και ο ενιαίος ΣΥΡΙΖΑ είναι γεγονός. Επίσης τέθηκαν οι βάσεις για τη δημιουργία ενός νέους υποδείγματος αριστερού κόμματος που θα είναι ενιαίο και συνεκτικό, ανοιχτό στην κοινωνία, τα κινήματα και τις πρωτοβουλίες πολιτών, ένα κόμμα των μελών. Ακόμη δόθηκε μια ισχυρή ώθηση για το μετασχηματισμό της Αριστεράς, από δύναμη συμπληρωματική ή περιθωριακή και κατακερματισμένη, σε δύναμη ενιαία, πρωταγωνιστική και ηγετική της κοινωνίας.
Επομένως, το ιδρυτικό συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ πέτυχε τους βασικούς του στόχους. Όμως τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Διότι το πόσο γρήγορα και πόσο αποφασιστικά θα προχωρήσουμε σ’ αυτούς τους νέους δρόμους θα εξαρτηθεί από το κατά πόσον όλες οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ πάνω από τις ιδιαίτερες απόψεις ή βλέψεις τους θα βάλουν την υλοποίηση των κοινών αποφάσεων και την προώθηση του συλλογικού μας σχεδίου. Αυτή ακριβώς είναι η πρόκληση της νέας περιόδου.
Πού θα εντοπίζατε τα αδύνατα σημεία του συνεδρίου; Σίγουρα θα υπάρχουν.
Το πρώτο είναι ότι, όπως δηλώθηκε άλλωστε, δεν ήσαν όλες οι συνιστώσες το ίδιο έτοιμες για μια ομογενοποίηση σε βάθος. Άρα η διαδικασία αυτή θα είναι βραδύτερη από όσο θα θέλαμε, αλλά θα γίνει.
Το συνέδριο πήρε αποφάσεις σε κρίσιμα προγραμματικά θέματα και μας ωθεί σε μια προγραμματική εμβάθυνση. Όμως ο προγραμματικός διάλογος που έγινε, τόσο πριν από το Συνέδριο όσο και μέσα σ’ αυτό, ήταν περιορισμένος και, το σημαντικότερο, δεν μπήκε στην ουσία των προβλημάτων που θα αντιμετωπίσουμε στο μέλλον. Διότι το θέμα πλέον δεν είναι μόνο το τι θέλουμε αλλά και το πώς θα το υλοποιήσουμε. Βέβαια το Συνέδριο αυτό δεν είχε το πρόγραμμα στην ημερήσια διάταξή του. Και ίσως αυτό εξηγεί, τουλάχιστον ως ένα βαθμό, αυτή την αδυναμία. Αδυναμία πάντως που πρέπει και μπορούμε να ξεπεράσουμε.
Πόσο ενιαίος και συνεκτικός είναι στην πραγματικότητα ο νέος ΣΥΡΙΖΑ, όπως αυτός (ανα)συστάθηκε στο Φάληρο;
Αποσκοπούμε σ’ ένα ιδεολογικά ζωντανό και όχι σ’ ένα μονολιθικό κόμμα. Επιδιώκουμε τη συνειδητή συλλογικότητα και ενότητα, και όχι τη γραφειοκρατική ή διοικητικού τύπου «κομματική πειθαρχία». Αν με αυτά τα δεδομένα κρίνουμε το αποτέλεσμα των ψηφοφοριών για την εκλογή του Προέδρου αλλά και για την ψήφιση των πολιτικών και των προγραμματικών θέσεων, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζεται ήδη από ένα υψηλό επίπεδο εσωτερικής συνοχής, ισχυρότερο, θα έλεγα, από αυτό που συχνά εμφανίζει στη δημόσια εικόνα του.
Όμως ούτε η ιστορία της Αριστεράς, με τις πολλές και συχνά αναίτιες διασπάσεις, ούτε οι ορατές από τώρα μεγάλες δυσκολίες του εγχειρήματος μάς επιτρέπουν εφησυχασμό ή επανάπαυση. Πρέπει να καταστήσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ ακόμη πιο αξιόμαχο, πράγμα που, εκτός των άλλων, σημαίνει διαρκής προσπάθεια για τη διαφύλαξη και την ενίσχυση τόσο της ενιαίας εξωτερικής δημόσιας εικόνας όσο και της εσωτερικής συνεκτικότητας του ΣΥΡΙΖΑ.
